دیرگاه همیشه گی

حوله را به صورت کشیدم در آینه ی صبحگاه و ناگاه ...

: چه پیر شده ای پسر !

چانه ات به سپیدی می زند و چشمانت مچاله شده اند انگار . بی حالی ! درست مثل زمانهایی که حوصله  نداری و خودت را مجبور می کنی از زیر پلهای عابر بگذری و وانمود کنی انگار ندیدیشان و هیچ جوابی ندهی فحشهای گاه و بیگاه راننده ها را پس ِ بوقهای ممتدشان . مثل همین دیروزی که ...

                               ×راننده ای فریاد زد کوری مگر یارو ؟

                               من گفتم آقا نه ! دلم تنگ است غمگینم

                                از صبح تا حالا به دنبال خودم هستم

                                از صبح دیگر سایه ی خود را نمیبینم

                                ها پس بگو : دیوانه ای ! دیوانه ؟ نه آقا

                                 گفتم که ... دلتنگم  ... نمیدانم ...

یا دیشبی که وقتی با خواهر زاده ات دست دادی ... آنچنان دستت را فشار داد که  استخوانهایت سوت کشیدند و به رو نیاوردی و تمام شب را در رختخوابت بی حال بودی !

خدایا ؛

چقدر دیر است !

خیلی جاها نرفته ام . خیلی کارها نکرده ام . خیلی چیزها نخوانده ام . خیلی فیلمها را ندید ه ام و ...

خیلی زود دارم تمام می شوم !

 

× قسمتی از یک شعر قدیمی ناتمام

/ 14 نظر / 11 بازدید
نمایش نظرات قبلی
دارکوب زبله

عزیز دلم هنوز اول راهه ! چند تار موی سفید باعث نمیشه که فکر کنی به آخر رسیدی و تمام شدی مهم اون چیزیه که در درونت احساس میکنی .

محبوبه

همه یه کف خوشگل به افتخار دارکوب زبله مهربون هوراااااااااااااااااااا[دست][دست][دست][دست]

غریبه ی آشنا

سلام ممنون از وقتی که گذاشتین،صادقانه میگم خوشحال شدم! شعرتون منو یاد شعر سفید وسیاه نادر نادر پورو انداخت : ای شما پرندگان دور،سالیان سبز،سالیان کودکی! .................... ای شما پرندگان دور:سالیان بی نشان کودکی سالیان مهربانی خدا من کجا و شما کجا؟ من دگر نه آن کسم که پیش چشم اوستاد بر جبین تخته سیاه،داغ واژه سفید می نهاد حالیا منم که در حضور سرنوشت باسر سفید شرمم آید از سیاهی سرشت ................. البته درسته این شعرو برای شما فرستادم اما مخاطب اصلیش خودم هستم. در پناه ایزد یکتا زندگی به کامتان[گل]

محبوبه

کاااااااااااااااااااااااااکه جان[گریه][گریه][گریه]

سیرن

[نیشخند]پینوکیو چرا؟دروغ چراااااااااااااااا؟هر لحظه باید نو شد

پرناز

تا نگاه میکنی وقت رفتن است.........

مهدی ملقب به قدیمی

نيوتن اگر جاذبه را درست مي فهميد معشوقه اش از درخت متنفر نبود و در دفتر خاطراتش نمي نوشت : اشک هاي من هم به زمين مي افتد ... اما تو سيب را ترجيح دادي ........ " [گل][گل][گل][گل][گل][گل][گل][گل][گل][گل]

زری

ای آمده از عالم روحانی تفت/ حیران شده در پنج و چهار و شش و هفت می نوش ندانی ز کجا آمده‌ای /خوش باش ندانی بکجا خواهی رفت در دایره‌ای که آمد و رفتن ماست /او را نه بدایت نه نهایت پیداست کس می نزند دمی در این معنی راست/ کاین آمدن از کجا و رفتن بکجاست

باگذشت زمان بايد ساخت،من آمدم سرپل 33ساله بودم،الان 48سالمه اماعادت هام مال 25ساله هاست هنوز-تو فكرش نرو،هرچندوقتي بخوام وبلاگت راسرچ كنم، مي نويسم رحيمي مچاله ،آني مياد بالا

فاطمه

سلام. شعرتان فوق العاده بود ! خب کاملش کنید ! کاری بسیار زیبا از آب در می آید‌! به کجا چنین شتابان ...